Camiñar Resolve - page 7

7
inseguridade vial non se podemedir sópolo
número deaccidentes ede vítimas; a sensación
de inseguridade noné tan tráxica como os efectos
nas vítimas, pero deteriora de xeitomoi gravea
calidadede vida nas cidades e recorta a
autonomía das persoasmais débiles,
especialmentedos nenos que se ven expulsados
daexploracióne dominioautónomodo seumedio.
11
Asdinámicassociais
A recuperacióndamobilidadepeonil, o re-equilibrio
entreasdiversas formasdemobilidade,nonpode
nuncacondicionarsea futurosouaoutrasactuacións.
Estaríamosdemorando senhorizonte temporala
soluciónaunproblemaacuciante.
Desgraciadamente, os peóns non se sentenun
colectivo condereitos nin presionan para que a
mobilidadepeonil sexa tidaen conta; pola contra,
os automobilistas, ou unha parte deles, si se
senten como un colectivo e tentan defender os
seus dereitos, reais ou supostos, ás veces de xeito
bastanteagresivo, aínda que teña baixado a
intensidade nos últimos anos. O curiosodo casoé
queos dous colectivos son, engrande parte,
coincidentes. Esta contradición, aparentemente
individual, resólvesepor unha vía curiosa: namiña
rúa, ou sexa como residentee peón, partidario de
quenon pasenos coches dos demais, e se pasan,
que sexa amodiñoe sen criar perigo, nas demais
rúas, ou sexa cando son condutor, contrarioa
estasmedidas.
Cando se iniciaun procesode re-equilibrio dos
usos dos espazos públicos urbanos, un re-
equilibrio entre omodo demobilidadepeonil eo
rodado, hai unha reacción, endiferentes graos,
que recordaaquelamáxima do tardo-franquismo
deque “poderíahaber democracia candoos
españois estivesenpreparados”.
Éminoritariaa oposición frontal á este re-equilibrio
demobilidades; case sempre vai por
argumentacións do tipo: “si, pero cando haxa
estacionamento”, “si, pero candohaxa
unanimidade”, “si, pero candomellore o transporte
público”, cando.., cando..., cando... Omodo de
mobilidadeprivilexiado, omotorizado individual,
queestáoprimindoaos demaismodos, resístesea
perder as súas prebendas aíndaque sexa enaras
dun re-equilibrio edunhamellora xeneralizada
tantodamobilidade como da seguridade eda
calidadeurbana.
12
Hai variabeis alleasmodificabeis
Aentidadedoproblemado tráficonas cidadeséde tal
magnitudeque sedeberíaactuar sobre todasas
variábeisquepuideranaxudar;acolaboraciónde
administracióneentidades,públicasouprivadas,
poderíaedebería serdegrandeaxuda.
Sendoo tráfico urbanoun graveproblema,
curiosamente as solucións sempre se pretenden
circunscribir aoestritoámbitodo deseño e xestión
do viariourbano. Unproblema tangraveeagudo
poderíae debería ter a colaboración deoutros
ámbitos de xestión, públicaou privada, que
axudaran na súa racionalización. Obviamente,
como citamos antes, os problemas estruturais de
saturación urbananon se van resolver de xeito
mediato e, moitomenos, inmediato. Perohai
asuntos que si se poden abordar sendemasiada
complexidade, candomenos aparente, e que
podenaliviar certos problemas de tráfico.
En cada cidade, en cada zona, en cada rúa, este
tipode solucións serán diferentes, pero sirvan
como exemplo dous relativos á concentración
nunha franxa horariamoi reducida: seas entradas
e saídas dos centros escolares provocan
problemas severos de conxestión, unhamínima
gradación, demaismenos 10minutos, escalonaría
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,...20
Powered by FlippingBook